برش ها - صفحه 80 از 115 - پایگاه جامع سیره شهدای جهان اسلام و خاطرات دفاع مقدس

عباس وقتی منطقه بود، مدت ها نمی دیدیمش. وقتی می دیدم زن و شوهر هایی که دست در دست یکدیگر در خیابان می روند، حرصم می گرفت. وقتی می آمد کلی نق می زدم. می گفتم: زن، شوهر می خواهد […]

سال نمای زندگی شهید اکبر زجاجی قائم مقام فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول الله (ص) تهران ۱۳۳۸؛ (۴ خرداد) ولادت در کاشان. ۱۳۴۵؛ ورود به دوره ابتدایی و تحصیل در دبستان شهید جهانی و سوزنچی فعلی. ۱۳۵۰؛ ورود به دبیرستان […]

محمد رضا در ایام دبیرستان لحظه ای بیکار نبود. هر فرصتی که گیر می آورد یا مطالعه می کرد یا قرائت قرآن. زیاد با قرآن مأنوس بود. قرآنی جیبی داشت که همه جا همراهش بود. هر وقت فرصتی داشت، مشغول […]

قبل از انقلاب، یک شب در منزل شهید بهشتی مهمان بودم. آن شب می خواستیم با هم جایی برویم که خودشان پشت فرمان نشستند. وقتی به چراغ قرمز رسیدیم، ایشان توقف کرد. پرسیدم: شما با اینکه  رژیم شاه را قبول […]

تا شروع عملیات چیزی نمانده بود. داخل محوطه‌ی بیمارستان صحرایی، برای خودم می‌پلکیدم که دکتر رهنمون با یک پارچ آب از جلوم رد شد. چشم‌هایش سرخ سرخ بود. به نظرم دو سه شبی بود که چشم روی هم نگذاشته بود. […]

علی یک موتور داشت، از این یاماها های قدیمی. یک پسر فلج ده یازده ساله، یک دختر سه چهار ساله ، خانمش هم با کلی ساک و وسیله و خودش با پای مصنوعی. مانده بودم با این موتور چطور این […]

سال نمای زندگی استاد شهید مرتضی مطهری ۱۳۹۸؛ (۱۳ بهمن) ولادت در فریمان ۱۳۰۵؛ ورود به مکتب خانه ۱۳۱۲؛ شروع تحصیل در مدرسه ابدال خان مشهد ۱۳۱۴؛ بازگشت به فریمان و اقامت یک ساله در آنجا به علت تعطیلی مساجد […]

فرمانده تیپ شده بود. تیپی که نیروهایش از  چند شهرستان با سلیقه های مختلف گرد هم جمع شده بودند و طبعا فرماندهی بر آنها کار آسانی نبود؛ اما مهدی که آمد آن قدر خوب بود که زود دل همیشه نشست. […]

علی نوجوانی بیش نبود. داشت وضو می گرفت. یکی از همسایه ها به شوخی گفت: چرا زود به زود وضو می گیری؟ گفت: دائم الوضو بودن خیلی فوائد دارد، صورت را نورانی می کند، روزی را زیاد می کند و […]

گوشه حیاط یک اتاق نمدار کوچک بود، فقط یک تخت داخلش جا گرفته بود. به قدری کوچک که فقط مصطفی در آن جا می شد. کسی را داخلش راه نمی داد، حتی برادرش علی را. اگر می خواست راه هم […]

بهترین کسی که ما باید از او حساب ببریم و آبروی مان را پیش او حفظ کنیم خودمان هستیم. اگر آبروی مان پیش خودمان از بین برود، پیش همه از بین رفته است. انسانی که خودش را پایین می گیرد […]

مریوان که بودیم حاج احمد، همه را راه مي‌انداخت؛ هرکس با سلاح سازماني خودش. از کوه مي‌رفتيم بالا. بعد بايد از آن بالا روي برف ها سر مي‌خورديم می آمدیم پايين. اين آموزش مان بود. پايين که مي‌رسيديم، خرما گرفته […]