دست نوشته ها

از یادداشت های شهید سید محمد شکری  در روز پنجشنبه ۱۲ تیر  ۱۳۶۵ نهایتا من و ابراهیم خلج در فاصله بین خاکریز و جاده که مقداری گود و فرورفته بود، استراحت کردیم. بعداً فهمیدیم که آن جاده همان جاده کربلاست […]

شهید علی سیفی در یادداشت هایش نوشته بود: خدایا مرا با درد آشنا کن. دردی که نتیجه پشیمانی از گناهانم باشد. دردی که مرا سرزنش کند، خوف را برایم بنمایاند و بعد برایم امید دهد. امیدوارم کند به مغفرت تو. […]

سلام بر خدا و شهیدان خدا و بندگان پاک و مخلص او. بعد از مدت ها کشمکش درونی که هنوز هم آزارم می دهد، برای رهایی از این زجر، به این نتیجه رسیده ام و آن در این جمله خلاصه […]

شهید سیفی در یادداشت هایش نوشته بود: آخر کسانی که می گویند کار باید برای خدا باشد، از من انتظار تعظیم در مقابل خودشان را دارند. کسانی که از مقابل، مرا به راه راست هدایت می کنند، از پشت پایم […]

از یادداشت‌های شهید سید محمد شکری در  ۱۸ دی ۱۳۶۵ بچه ها جلوی چشمانمان می افتادند و دیگر بلند نمی شدند. خدایا!  تو خود گواه بودی.  می دیدی که بسیار اسماعیل ها  در مسلخ تو ذبح شدند. خدایا!  خیلی سخت […]

یادداشت روز شنبه نهم تیر ۱۳۶۵ ساعت پنجاه و چهل و شش دقیقه بعد از ظهر: یاران و دوستان باهم وداع می کنند؛ رو بوسی می‌کنند و تقاضای شفاعت دارند. بعد از مدت ها کنار هم بودن، معلوم نیست که […]

با محمد حسین تنها هر چند گاه یک بار شعارهایی را می‌خواندیم که هم برای تقویت روحیه بود و هم یک تذکر و یادآوری که ما تنها نیستیم. کسی که برای رضای خدا، به عشق او و برای او کارزار […]

یادداشت شهید شکری در روز دوشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۶۵: دوستی (حاج مهدی طائب)می‌گفت: گذر از حیات دنیوی به حیات اخروی شبیه به پرشی است که یک انسان از یک طرف پرتگاهی به طرف دیگر می‌کند. تمام سختی این پرش در […]

نامه شهید علی رضا عاصمی   به پدر و مادرش خدمت پدر و مادر عزیزم سلام عرض می کنم ، امیدوارم در پناه حضرت ولی عصر به خدمت خودتان در راه اسلام وانقلاب ادامه دهید . و در مقابل این سعادتی […]