برش هاشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۹

مرگ آگاهی شهید رضا پناهی

کلام شهیدان: مقام معظم رهبری: ما در بیان زندگی‌نامه‌ی شهیدان سعی کنیم خصوصیّات زندگی اینها و سبک زندگی اینها و چگونگی مشی زندگی اینها را تبیین کنیم، این مهم است.

شهادت رضا چیزی نبود که قابل کتمان باشد. از همان قبل تولدش از امام رضا فرزندی را خواسته بودم که در راه خدا فدا شود و خدا به عنایت امام رضا (ع) رضا را به من داده بود.

برش اول:
تازه دو روز از تولدش می گذشت. خانه مادرم بودم و داشتم شیرش می دادم. سرم را که بلند کردم،ناگهان روی دیوار تصویری را دیدم که خشکم زد. بدنم خیس عرق سرد شد؛ گویا در میانه برف ها منجمد شده بودم. می خواستم آنچه را دیده بودم به مادرم بگویم؛ اما زبانم نمی چرخید. نه آن روز، تا زمانی که رضا زنده بود، زبانم برای گفتنش نچرخید. در آن تصویر، صحنه درگیری را دیدم و رضا را در همین سن شهادت، که شهید می شود.

برش دوم:
چند روز قبل از شهادتش با هم رفتیم عکاسی ارتش. رضا شش قطعه عکس انداخت. پشت یکی را تاریخ زد ۱۲ بهمن ۱۳۶۱ و امضا کرد و داد دستم. گفت: من شهید می شوم.

برش سوم:
در آخرین مرخصی اش رفته بودیم تشییع یکی از دوستانش به نام شهید نادر شاکری نیا. رضا با نادر هم محلی و هم پایگاهی بود. هنگام تدفین، رضا چون می خواست لحظه تدفین را ببیند، رفت بالای درخت توت خشکیده ای در نزدیکی قبر و داشت گریه می کرد. در همان حالت به قبر خالی کنار نادر اشاره کرد و گفت: مادر جان! این قبر هم برای من است. حرفش را جدی نگرفتم.
خیلی نگذشت که رضا شهید شد و به همان جای مشخص شده بازگشت.

راوی: مادر شهید و برادر زعیم زاده

کتاب عارف ۱۲ساله؛ مادرانه های شهید رضا پناهی، نویسنده: سید حسین موسوی، ناشر: شهید کاظمی، چاپ دوم-زمستان ۱۳۹۸؛ صفحه ۱۳ و ۵۳ و ۵۵ و ۶۱٫

به این پست امتیاز دهید.
حتما بخوانید:  مخالفت با مجلس گناه در سیره شهید علی محمود وند

مطالب زیر رو هم از دست ندید…

نظرات و ارسال نظر