صبر و تحمل در برابر جاهلان در سیره امام حسن مجتبی (ع)

برش اول از سیره امام حسن مجتبی (ع) با موضوع صبر در برابر جاهلان:

بسیار صبور و بردبار بود. می فرمود: هم ما و هم دیگران به تجزبه آزموده ایم که سودمندترین داشته و مضرترین ناداشته ها صبر است و کارها با آن به سرانجام می رسد. (۱)

آن قدر صبور و حلیم بود که دشمنانش هم، حلمش را “هم پای کوه ها” می دانستند. (۲) فردی که هر چه توانست ناسزایش گفت را، به خانه برد و چند روزی از او پذیرائی کرد. (۳)

بزرگ ترین درجه تحمل ایشان در جریان صلح با معاویه نمودار گشت؛ تا جائی که شیعیانش او را “مذل المؤمنین” خواندند. (۴) و سجاده از زیر پایش کشیدند. (۵) اما امام (ع) با صبر و تحمل، در تفهیم شرائط به آنها تلاش می کرد. (۶)

1.  تنبیه الخواطر و نزهة النواظر، ج۱، ص ۴۸٫              
2.  منتهی الآمال، ج ۱، ص ۱۷۱٫
3.  بحار الأنوار، ج ۴۳، ص ۳۴۴ و کشف الغمة، ج ۲، ص ۱۳۵٫
   
4. اخبار الطوال دینوری، ص ۲۲۰٫
5. زندگانی امام حسن (ع)، سید هاشم رسولی محلاتی، ص ۲۲۰٫
6. در مکتب کریم اهل بیت، امام حسن مجتبی (ع)، ص ۳٫۳ به نقل از حیاة الامام الحسن (ع)، ج۲، ص ۲۷۴٫